กินน้อยทำไมยังอ้วน? ความลับเรื่อง อินซูลิน ที่หลายคนไม่เคยรู้!

อยากผอมต้องรู้เรื่องนี้!ฮอร์โมนที่มีผลต่อการลดไขมันและการใช้ไขมันเป็นพลังงานมากที่สุดคือ "อินซูลิน" (Insulin) และ "กลูคากอน" (Glucagon) คนส่วนใหญ่มักเจอกับปัญหาที่เรียกว่า "ภาวะดื้ออินซูลิน" (Insulin Resistance) ซึ่งหลายคนอาจจะเป็นอยู่โดยไม่รู้ตัว

เมื่อเราทานอาหารเข้าไป ร่างกายจะหลั่งอินซูลินออกมา..เปรียบเหมือนโรงงานที่มีของ (อาหาร) เข้ามา พนักงาน (อินซูลิน) จะมีหน้าที่ขนของไปเก็บที่ห้องเก็บของ ซึ่งก็คือ "กล้ามเนื้อ" ของเรา

พนักงานจะไปเคาะประตูห้องเก็บของ ถ้ากล้ามเนื้อตอบสนองดี (Sensitive) ก็จะเปิดประตูรับพลังงานเข้าไปเก็บ

เมื่อเกิดภาวะดื้ออินซูลิน: เมื่อพนักงาน (อินซูลิน) ไปเคาะประตูที่กล้ามเนื้อ กลับไม่มีใครเปิดออกมารับของ

ร่างกายจะเรียนรู้ว่าส่งคนไปน้อยเกินไปหรือเปล่า จึงทำการ "เรียกอินซูลินออกมาเพิ่ม" เพื่อไปช่วยกันรุมเคาะประตู ขอให้เปิดรับของ แต่สุดท้ายก็ยังไม่มีการเปิดรับ ซึ่งอาจเกิดจากในกล้ามเนื้อมีสารอาหารมากเกินไปอยู่แล้ว หรือกล้ามเนื้อส่วนนั้นไม่ค่อยได้ถูกใช้งาน จึงไม่ตอบสนองต่อน้ำตาลที่อินซูลินพามา

ผลลัพธ์ของการดื้ออินซูลิน:เมื่ออินซูลินพาน้ำตาลเข้ากล้ามเนื้อไม่ได้ และของกองอยู่เรื่อยๆ อินซูลินจึงมองหาที่อื่น และเห็นว่า "ห้องไขมัน" ยังว่างอยู่จึงพาน้ำตาลเหล่านั้นไปเก็บไว้ที่ชั้นไขมันแทน ส่งผลให้ไขมันในร่างกายเพิ่มขึ้น

วงจรความอ้วน:เมื่อเกิดภาวะนี้บ่อยเข้า คุณก็จะค่อยๆ อ้วนขึ้นเพราะไขมันสะสมเยอะขึ้น

เมื่อรู้ตัวว่าอ้วนขึ้น และกล้ามเนื้อไม่ตอบสนองต่ออินซูลิน (กินอะไรไปก็ถูกเก็บเป็นไขมันหมด) คนส่วนใหญ่ก็จะเกิดความคิดว่า "งั้นฉันอดอาหารแล้วกัน กินให้น้อยลง เพราะฉันรู้สึกอ้วน"